Zakażenia wywołane przez wirus Nodamura

Wirus Nodamura jest patogenny dla pszczół, larw motylicy woskowej i myszek. Wyizolowano go po raz pierwszy w miejscowości Nodamura (Japonia) z samic moskitów z gatunku Culex tritaeniorhynchus, u których występują zakażenia bezobjawowe. Zakażone moskity z rodzaju Aedes mogą przenosić zakażenie na ssące myszki. Swoiste przeciwciała dla tego wirusa występują u świń w niektórych chlewniach w Japoni. Cząsteczki wirusa mają kształt izometryczny, średnicę około 30 nm i zawierają RNA. Pod , względem morfologicznym jest on zbliżony do arbowirusów patogennych dla kręgowców. Wirus Nodamura jest oporny na działanie eteru i chloroformu. Namnaża się szybko w organizmie myszek (noworodków) po zakażeniu domózgowym, podskórnym oraz po pogryzieniu przez zakażone moskity. Myszki padają wśród objawów porażeń po 7÷14 dniach od chwili zakażenia. W sarkoplazmie komórek mięśniowych padłych myszek wirus występuje w formie parakrystalicznej siateczki. Pszczoły zakażone bezpośrednio do hemolimfy 0,001 ml zawiesiny hemogenatu tkanki mózgowej padłych myszek, giną po 7 dniach inkubacji w temp. 30°C lub 37°C. Zjadliwość wirusa zwiększa się po seryjnych pasażach przez pszczoły. Ciało padłej pszczoły zawiera 108 LD50 dla pszczół. Wirusy izolowane od pszczół, myszek, komarów i larw motylicy woskowej są morfologicznie i serologicznie identyczne i nie wykazują pokrewieństwa serologicznego z innymi wirusami izolowanymi od pszczół. Wirus Nodamura namnaża się w hodowli komórek Aedes egypti, A. albopticus i w hodowli komórek linii BHK. W hodowlach komórkowych nie wywiera on działania cytopatycznego. U pszczół okres inkubacji choroby wynosi co najmniej tydzień. Na kilka godzin przed padnięciem występują porażenia dwóch pierwszych par nóżek. Chore pszczoły tracą zdolności lotne, pełzają po plastrach, wykazują zaburzenia równowagi (często spadają z plastrów).