Opylanie i opryskiwanie roślin

Środki ochrony roślin są stosowane w postaci opylania i opryskiwania roślin, zamgławiania, doglebowo oraz w formie gazowania. Zabiegi doglebowe i gazowanie nie są niebezpieczne dla pszczół z racji braku kontaktu pszczół ze stosowanym preparatem. Zabiegi chemicznego zwalczania na roślinę stanowią duże niebezpieczeństwo, ponieważ zwiększają ryzyko kontaktu pszczół z preparatami o działaniu toksycznym. Najbardziej niebezpieczne dla pszczół, jak również innych owadów pożytecznych, jest zetknięcie się z chmurą pyłu insektycydów, powstającą podczas opylania upraw lub lasów z samolotów lub helikopterów. Preparaty w postaci delikatnych proszków są przy tym bardziej toksyczne niż preparaty gruboziarniste. Chmury pyłu środków owadobójczych przy silnym wietrze mogą być przeniesione nawet na odległość kilkunastu kilometrów poza właściwy teren opylania. Opryskiwanie roślin jest znacznie bezpieczniejsze niżeli opylanie. Umożliwia ono stosowanie niniejszych dawek i niższych stężeń środków chemicznych. Małe ryzyko występowania zatruć dają preparaty systemowe, tj. preparaty, które przenikają do soków roślin oraz w małych stężeniach występują w nektarze (Ekatin, Wofatcks, Metasystoks). Zamgławianie, zarówno przy użyciu gorących jak i zimnych aerozoli, jest bardzo wygodnym zabiegiem, jednakże powinno być przeprowadzane przy bezwietrznej pogodzie podczas przebywania pszczół w ulu (noc, wczesny ranek, późny wieczór). Działanie toksyczne środków ochrony roślin zależy od: budowy chemicznej i właściwości fizycznych substancji czynnej, występowania synergetyków, tj. substancji zwiększających działanie toksyczne pestycydów, stężenia trucizny w preparacie, wielkości dawki toksycznej, drogi przenikania do organizmu (toksyczność kontaktowa, oddechowa i pokarmowa), temperatury i wilgotności powietrza w trakcie przeprowadzania zabiegów chemizacyjnych. Przedostanie się do organizmu małej dawki środków trujących, tzw. dawki granicznej, nie wywiera żadnego działania farmakologicznego na organizm. Dopiero dawki toksyczne wywołują zaburzenia patologiczne i objawy zatrucia, które z reguły ustępują po pewnym okresie czasu, zaś dawki śmiertelne powodują padanie pszczół. Rozpiętość LD50 waha się w zakresie 0,05÷0,78 Mg/pszczołę w przypadku silnie trujących związków fosforoorganicznych, które w skali światowej powodują około 80% wszystkich zatruć pszczół, do powyżej 100 Mg/owad (pestycydy z IV klasy toksyczności).